اعمال شب لیله الرغائب

 

اعمال شب لیله الرغائب

شب جمعه اول ماه رجب را لیله الرغائب می گویند. از برای آن عملی از حضرت رسول صلی الله علیه واله وارده شده با فضیلت بسیار. سید در اقبال و علامه در اجازه بنی زهره نقل کرده اند: از جمله فضیلت او آنکه گناهان بسیار به سبب او آمرزده شود و آنکه هر که این نماز را بگذارد، چون شب اول قبر او شود، حقتعالی بفرستد ثواب این نماز را بسوی او به نیکوترین صورتی با روی گشاده و درخشان و زیبان فصیح.

پس با وی گوید ای حبیب من بشارت باد ترا که نجات یافتی از هر شدت و سختی. گوید تو کیستی، به خدا سوگند که من روئی بهتر از روی تو ندیدم و کلامی شیرین تر از کلام تو نشنیده ام و بوئی بهتر از بوی تو نبوئیدم. گوید من ثواب آن نمازم که در فلان شب از فلان ماه از فلان سال بجای آوردی.آمدم امشب به نزد تو تا حق ترا ادا کنم و مونس تنهایی تو باشم. وحشت را از تو بردارم و چون در صور دمیده شود من سایه بر سر تو خواهم افکند.در عرصه قیامت پس خوشحال باش که خیر از تو معدوم نخواهد شد هرگز

و کیفیت آنچنان است که روز پنجشنبه اول آن ماه را روزه میداری، چون شب جمعه داخل شود ما بین نماز مغرب و عشا دوازده رکعت نماز می گذاری، هر دو رکعت به یک سلام و در هر رکعت از آن یک مرتبه حمد و سه مرتبه انا انزلناه و دوازده مرتبه قل هو الله احد می خوانی و چون فارغ شدی از نماز،پس به سجده میروی و هفتاد مرتبه می گویی سبوح قدوس رب الملائکه و الروح. پس سر از سجده بر می داری و هفتاد مرتبه می گویی رب اغفر و ارحم و تجاوز عما تعلم انک انت العلی الاعظم. پس باز به سجده می روی و هفتاد مرتبه می گویی سبوح قدوس رب الملائکه و الروح. پس حاجت خود را طلب می کنی که انشاالله برآورده خواهد شد.

بدان نیز که در ماه رجب زیارت حضرت امام رضا (ع) مندوبست و اختصاصی دارد. چنانچه عمره در این ماه فضیلت دارد و روایت شده که تالی حج است در فضیلت و منقولست که جناب علی ابن حسین (ع) معتمر شده بود در ماه رجب و شبانه روز نماز در نزد کعبه می گذشت و پیوسته در سجده بود. در شب و روز این ذکر از آن حضرت شنیده می شد که در سجده می گفت : عظم الذنب من عبدک فلیحسن العفو من عندک.

التماس دعا

صلوات

بر روی زمین و آسمان ها و کرات در بین مناجات و تمام کلمات

زیبا تر از این دعا ندیده است کسی بر خاتم انبیاء محمد صلوات

اللهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

اعمال روز نیمه شعبان

اعمال روز نیمه شعبان

عید مولود شریف امام دوازدهم مَوْلانا وَاِمامُنا الْمَهْدِىُّ حضرت حجّة بن الحسن صاحبُ الزَّمان صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ است :

وَیُسْتَحَبُّ زِیارَتُهُعلیه السلام فى كُلِّ زَمانٍ وَمَكانٍ وَالدُّعآءُ بِتَعْجِیلِالْفَرَجِ عِنْدَ

و مستحب است زیارت آن حضرت علیه السلام در هر زمان و مكان و در هر جا و دعابراى تعجیل ظهور آن حضرت در هنگام

زِیارَتِهِ وَتَتَاَكَّدُ زِیارَتُهُ فِى السِّرْدابِ بِسُرَّمَنْ رَاى وَهُوَالْمُتَیَقَّنُ ظُهُورُهُ

زیارت و بخصوص تاءكید شده به زیارت آن حضرت در سرداب سامراء، و ظهور آن حضرت

وَتَمَلُّكُهُ وَاَنَّهُ یَمْلاَُ الاْرْضَ قِسْطا وَعَدْلا كَما مُلِئَتْ ظُلْما وَجَوْرا

و فرمانروائیش مسلم است و او است كه زمین را پر از عدل و داد كند چنانچه پر شده باشد از ستم و بیدادگرى

دعاى شب آخر شعبان و شب اول رمضان

ازحضرت امام رضا (علیه السلام) منقولست كه هر كه سه روز از آخر ماه شعبان روزه بدارد و به ماه مبارك رمضان وصل كند حق تعالى ثواب روزه دو ماه متوالى براى او بنویسید و ابَوُالصّلت هَروى روایت كرده است كه در جمعه آخر ماه شعبان به خدمت حضرت امام رضا (علیه السلام) رفتم ؛ حضرت فرمود كه اى ابوالصَّلْت اكثَر ماه شعبان رفت و این جمعه آخر آن است پس تدارك و تلافى كن در آن چه از این ماه مانده است تقصیرهایى را كه در ایّام گذشته این ماه كرده اى و بر تو باد كه رُو آورى بر آنچه نافع است براى تو و دعا و استغفار بسیار كن و تلاوت قرآن مجید بسیار كن و توبه كن به سوى خدا از گناهان خود تا آنكه چون ماه مبارك درآید خالص گردانیده باشى خود را براى خدا و مگذار در گردن خود امانت و حق كسى را مگر آنكه ادا كنى و مگذار در دل خود كینه كسى را مگر آنكه بیرون كنى و مگذار گناهى را كه مى كرده اى مگر آنكه ترك كنى و از خدا بترس و توكّل كن بر خدا در پنهان و آشكار امور خود و هر كه بر خدا توكّل كند خدا بس است او را و بسیار بخوان در بقیّه این ماه این دعا را :

اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ تَكُنْ غَفَرْتَ لَنا

خدایا اگر در آن قسمت از ماه شعبان كه گذشته

فیما مَضى مِنْ شَعْبانَ فَاغْفِرْ لَنا فیما بَقِىَ مِنْهُ

ما را نیامرزیده اى در آن قسمت كه از این ماه مانده بیامرزمان

بدرستى كه حقّ تعالى در این ماه آزاد مى گرداند بندهاى بسیار از آتش جهنّم براى حرمت ماه مبارك رمضان و شیخ از حارث بن مُغَیْرَه نَضْرى روایت كرده كه حضرت صادق (علیه السلام) مى خواند در شب آخر شعبان و شب اوّل ماه رمضان :
اَللّهُمَّ اِنَّ هذَا الشَّهْرَ الْمُبارَكَ الَّذى اُنْزِلَ فیهِ الْقُرآنُ

خدایا این ماه مباركى كه قرآن در آن نازل گشته آن قرآنى كه

وَ جُعِلَ هُدىً لِلنّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَالْفُرْقانِ قَدْ حَضَرَ فَسَلِّمْنا

راهنماى مردم گردیده و نشانه هاى روشنى از راهبرى و جدا كردن میان حق و باطل است فرا رسیده پس ما را در این ماه

فیهِ وَ سَلِّمْهُ لَنا وَ تَسَلَّمْهُ مِنّا فى یُسْرٍ مِنْكَ وَ عافِیَةٍ یا مَنْ اَخَذَ الْقَلیلَ

سالم بدار و آن را در حال آسانى و تندرستى از ما بگیر اى كه بگیرد اندك را

وَ شَكَرَ الْكَثیرَ اِقْبَلْ مِنِّى الْیَسیرَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ اَنْ تَجْعَلَ لى اِلى

و بسیار قدردانى كند، این طاعت اندك را از من بپذیر خدایا از تو خواهم كه براى من بسوى هر

كُلِّ خَیْرٍ سَبیلاً وَ مِنْ كُلِّ ما لا تُحِبُّ مانِعاً یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ یا مَنْ

كار خیرى راهى و از هر چه دوست ندارى سر را هم مانعى قرار دهى اى مهربانترین مهربانان اى كه

عَفا عَنّى وَ عَمّا خَلَوْتُ بِهِ مِنَ السَّیِّئاتِ یا مَنْ لَمْ یُؤاخِذْنى

گذشتى از من و از آن كارهاى زشتى كه در پنهانى كردم اى كه مرا به سبب دست زدن

بِارْتِكابِ الْمَعاصى عَفْوَكَ عَفْوَكَ عَفْوَكَ یاكَریمُ اِلهى

به گناهان نگیرى گذشت ، گذشت ، گذشت تو را خواهانم اى بزرگوار خدایا

وَ عَظْتَنى فَلَمْ اَتَّعِظْ وَ زَجَرْتَنى عَنْ مَحارِمِكَ فلَمْ اَنْزَجِرْ فَما عُذْرى

مرا پند دادى ولى من پند نگرفتم و از كارهاى حرام خود بازم داشتى ولى من بازنایستادم پس چه عذرى

فَاعْفُ عَنّى یا كَریمُ عَفْوَكَ عَفْوَكَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ الرّاحَةَ عِنْدَ

به درگاهت دارم اى كریم از من گذشت كن كه عفوت و گذشتت را خواهانم خدایا از تو درخواست دارم آسودگى هنگام

الْمَوْتِ وَالْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسابِ عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبدِكَ فَلْیَحْسُنِ

مرگ و گذشت در وقت حساب را بزرگ است گناه از بنده ات پس باید گذشت

التَّجاوُزُ مِنْ عِنْدِكَ یااَهْلَ التَّقْوى وَ یا اَهْلَ الْمَغْفِرَةِ عَفْوَكَ عَفْوَكَ

از جانب تو نیز نیكو باشد اى شایسته پرهیزگارى و اى شایسته آمرزش عفوت و گذشتت را خواهانم

اَللّهُمَّ اِنّى عَبْدُكَ بْنُ عَبْدِكَ بْنُ اَمَتِكَ ضَعیْفٌ فَقیرٌ اِلى رَحْمَتِكَ

خدایا من بنده و فرزند بنده و فرزند كنیز تواءم ناتوان و نیازمند مهر تو هستم

وَ اَنْتَ مُنْزِلُ الْغِنى والْبَرَكَةِ عَلَى الْعِبادِ قاهِرٌ مُقْتَدِرٌ اَحْصَیْتَ

و تویى كه دارایى و بركت بر بندگانت فرو فرستى و تو چیره و توانایى كارهاى بندگانت را

اَعمالَهُمْ وَ قَسَمْتَ اَرْزاقَهُمْ وَ جَعَلْتَهُمْ مُخْتَلِفَةً اَلْسِنَتُهُمْ وَ اَلْوانُهُمْ

شماره دارى و روزیشان را قسمت كرده و زبانها و رنگهاشان را متفاوت كردى

خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ وَ لا یَعْلَمُ الْعِبادُ عِلْمَكَ وَ لا یَقْدِرُ الْعِبادُ قَدْرَكَ

آفرینشى پس از آفرینش دیگر و بندگانت دانش تو را ندارند و قدر تو را ندانند

وَكُلُّنا فَقیرٌ اِلى رَحْمَتِكَ فَلا تَصْرِفْ عَنّى وَجْهَكَ وَاجْعَلْنى مِنْ

و همه ما نیازمند رحمتت هستیم پس اى خدا رو از من مگردان و مرا در كردار

صالِحى خَلْقِكَ فِى الْعَمَلِ وَالاْمَلِ وَالْقَضاَّءِ وَالْقَدَرِ اَللّهُمَّ اَبْقِنى

و آرزو و امور مربوط به قضا و قدر از شایستگان خلق خویش قرارم ده خدایا زنده ام بدار

خَیْرَ الْبَقاَّءِ وَ اَفْنِنى خَیْرَ الْفَناَّءِ عَلى مُوالاةِ اَوْلِیاَّئِكَ وَ مُعاداةِ اَعْداَّئِكَ

به بهترین وضع زندگى و بمیرانم به بهترین مردن (یعنى ) با دوستى دوستانت و دشمنى با دشمنانت

وَ الرَّغْبَةِ اِلَیْكَ وَ الرَّهْبَةِ مِنْكَ وَالْخُشُوعِ وَالْوَفاءِ وَالتَّسْلیمِ لَكَ

و رغبت به درگاهت و ترس و خشوع از تو و وفادارى و تسلیم بودن در برابرت

وَالتَّصْدیقِ بِكِتابِكَ وَاتِّباعِ سُنَّةِ رَسُولِكَ اَللّهُمَّ ما كانَ فى قَلْبى

و تصدیق كردن كتاب تو (قرآن ) و پیروى از روش پیغمبرت خدایا آنچه در دل دارم

مِنْ شَكٍّ اَوْ رَیْبَةٍ اَوْ جُحُودٍ اَوْ قُنُوطٍ اَوْ فَرَحٍ اَوْ بَذَخٍ اَوْ بَطَرٍ اَوْ

از شك و تردید یا انكار یا ناامیدى یا خوشى یا گردن فرازى یا اسراف در خوشگذرانى یا

خُیَلاَّءَ اَوْ رِیاَّءٍ اَوْ سُمْعَةٍ اَوْ شِقاقٍ اَوْ نِفاقٍ اَوْ كُفْرٍ اَوْ فُسُوقٍ اَوْ

خودبینى یا خودنمایى یا شهرت جویى یا ایجاد دو دستگى یا دورویى یا كفر یا فسق یا

عِصْیانٍ اَوْ عَظَمَةٍ اَوْ شَىءٍ لا تُحِبُّ فَاَسْئَلُكَ یا رَبِّ اَنْ تُبَدِّلَنى

گناه یا بزرگ طلبى یا چیزهاى دیگرى كه تو دوست ندارى پس اى پروردگارا از تو خواهم كه آنرا تبدیل كنى

مَكانَهُ ایماناً بِوَعْدِكَ وَ وَفآءً بِعَهْدِكَ وَ رِضاً بِقَضاَّئِكَ وَ زُهْداً فِى

به ایمان به وعده ات و وفادارى به پیمانت و خوشنودى به قضاء و قَدرت و پارسایى در

الدُّنْیا وَ رَغْبَةً فیما عِنْدَكَ وَ اَثَرَةً وَ طُمَاْنینَةً وَ تَوْبَةً نَصُوحاً اَسْئَلُكَ

دنیا و اشتیاق بدانچه نزد تو است و فضیلتى و آرامشى و توبه خالص ، این را از تو خواهم

ذلِكَ یا رَبَّ الْعالَمینَ اِلهى اَنْتَ مِنْ حِلْمِكَ تُعْصى وَ مِنْ كَرَمِكَ

اى پروردگار جهانیان خدایا تو را بخاطر بردباریت نافرمانى كنند و به طمع جود و كرمت

وَ جُودِكَ تُطاعُ فَكَانَّكَ لَمْ تُعْصَ وَ اَنَا وَ مَنْ لَمْ یَعْصِكَ سُكّانُ اَرْضِكَ

اطاعت كنند پس گویا نافرمانیت نكرده اند و من با كسانى كه نافرمانیت نكردند همه ساكنان زمین توئیم

فَكُنْ عَلَیْنا بِالْفَضْلِ جَواداً وَ بِالْخَیْرِ عَوّاداً یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ وَ صَلَّى

تو بر ما به فضل خویش بخشنده باش و به نیكویى بازگردنده اى مهربانترین مهربانان و درود

اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ صَلوةً داَّئِمَةً لا تُحْصى وَ لا تُعَدُّ وَ لا یَقْدِرُ

خدا بر محمد و آل او درودى همیشگى كه به شماره و عدد درنیاید و اندازه اش
قَدْرَها غَیْرُكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

نتواند جز تو اى مهربانترین مهربانان

اعمال شب نیمه شعبان

اعمال شب نیمه شعبان (دعا یادتون نره )

شب نیمه شعبان
شب بسیار مباركى است از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام روایتست كه از حضرت امام محمّد باقرعلیه السلام سؤ ال شد از فضل شب نیمه شعبان فرمود آن شب افضل شبها است بعد از لیلة القدر در آن شب عطا مى فرماید خداوند به بندگان فضل خود را و مى آمرزد ایشان را به مَنّ و كَرَم خویش پس سعى و كوشش كنید در تقرّب جستن به سوى خداى تعالى در آن شب پس بدرستى كه آن شبى است كه خدا قسم یاد فرموده به ذات مقدّس خود كه دست خالى برنگرداند سائلى را از درگاه خود مادامى كه سؤ ال نكند معصیت را و آن شب آن شبى است كه قرار داده حَقّ تعالى آن را از براى ما به مقابل آنكه قرار داده شب قدر را براى پیغمبر ماصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله پس كوشش كنید در دُعا و ثنا بر خداى تعالى ((الخبر)) و از جمله بركات این شب مبارك آنست كه ولادت با سعادت حضرت سلطان عصر امام زمان ارواحُنا لَهُ الفداء در سحر این شب سنه دویست و پنجاه و پنج در سُرَّ مَنْ رَاى واقع شده و باعث مزید شرافت این لَیْله مباركه شده و از براى این شب چند عملست اوّل غسل است كه باعث تخفیف گناهان مى شود دوّم احیاءاین شب است به نماز و دعاء و استغفار چنانچه امام زین العابدین علیه السلام مى كردند و در روایتست كه هر كه احیا دارد این شب را نمیرد دل اودر روزى كه دلها بمیرند سوّم زیارت حضرت امام حسین علیه السلام است كه افضل اعمال این شب و باعث آمرزش ‍ گناهانست و هر كه خواهد با او مصافحه كند روح صد و بیست و چهار هزار پیغمبر زیارت كند آن جناب را در این شب و اَقَلِّ زیارت آن حضرت آن است كه به بامى برآید و به جانب راست و چپ نظر كند پس سر به جانب آسمان كند پس زیارت كند آن حضرت را به این كلمات ((اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا اَبا عَبْدِاللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ وَ رَحْمَةُاللّهِ وَ بَرَكاتُهُ)) و هركس در هر كجا باشد در هر وقت كه آن حضرت را به این كیفیّت زیارت كند امید است كه ثواب حجّ وعُمره براى اونوشته شود وما زیارت مخصوصه این شب را در باب زیارات ذكر خواهیم نمود انشاءاللّه تعالى چهارم خواندن این دعا كه شیخ و سیّد نقل كرده اند و به منزله زیارت

امام زمان صلوات الله و سلامُه عَلَیْهِ است اَللّهُمَّ بِحَقِّ لَیْلَتِنا [هذِهِ] وَمَوْلُودِها

* * * * * * * * * * * * * * * * * خدایا به حق این شبى كه ما در آنیم و به حق آنكس كه در آن به دنیا آمده

وَحُجَّتِكَ وَمَوْعُودِهَا الَّتى قَرَنْتَ اِلى فَضْلِها فَضْلاً فَتَمَّتْ كَلِمَتُكَ

و حجتت و موعود آن كه همراه كردى به فضیلت این شب فضیلت دیگرى و بدین سبب تمام شد كلمه تو

صِدْقاً وَعَدْلاً لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِكَ وَلا مُعَقِّبَ لاِیاتِكَ نُورُكَ الْمُتَاَلِّقُ

براستى و عدالت تغییر دهنده اى براى كلمات تو نیست و پس زننده اى براى آیات تو نیست آن نور درخشانت

وَضِیاَّؤُكَ الْمُشْرِقُ وَالْعَلَمُ النُّورُ فى طَخْیاَّءِ الدَّیْجُورِ الْغائِبُ

و آن روشنى فروزانت و آن نشانه نورانى در شب تاریك ظلمانى آن پنهان

الْمَسْتُورُ جَلَّ مَوْلِدُهُ وَكَرُمَ مَحْتِدُهُ وَالْمَلاَّئِكَةُ شُهَّدُهُ وَاللّهُ ن اصِرُهُ

غایب از انظار كه ولادتش بزرگ و كریم الاصل بود و فرشتگان گواهان اویند و خدا یاور

ادامه مطلب

ثواب گفتن بعضی اذکار (ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)

ثواب گفتن (سبحان الله و. ..)  

حدیث : 1 ابى رحمه الله قال حدثنا سعد بن عبدالله عن احمد بن محمد قال حدثنا ابى عن محمد بن ابى عمیر عن عبدالله بن سنان ابى عبدالله علیه السلام قال من قال سبحان الله و بحمده سبحان الله العظیم و بحمده كتب الله ثلاثه آلاف حسنه و رفع له ثلاثه آلاف درجه و خلق منها طائرا فى الجنه یسبح و كان اجر تسبیحه له . ترجمه : 1. امام صادق علیه السلام فرمودند: كسى كه بگوید: (سبحان الله و بحمده سبحان الله العظیم و بحمده ) (15)، خداوند سه هزار حسنه براى او نوشته و سه هزار درجه او را بالا مى برد و از این ذكر پرنده اى مى آفریند كه خدا را تسبیح مى كند و پاداش این تسبیح براى او خواهد بود.

ثواب من قال سبحان الله من غیر تعجب  
ثواب تسبیح بدون تعجب  

حدیث : 1 حدثنى محمد بن الحسن رضى الله عنه قال حدثنى محمد بن الحسن الصفار عن احمد بن محمد عن ابیه و الحسن بن الحسین اللولوى عن محمد بن سنان عن ابى الجارود عن ابى جعفر علیه السلام قال من قال سبحان الله من غیر تعجب خلق الله منها طائرا له لسان و جناحان یسبح الله عنه فى المسبحین حتى تقوم الساعه و مثل ذلك الحمدلله و لا اله الا الله و الله اكبر. ترجمه : 1. امام باقر علیه السلام فرمودند: كسى كه بدون تعجب (سبحان الله ) بگوید، خداوند از این ذكر پرنده اى با دو بال مى آفریند كه در میان تسبیح كنندگان خداوند تا روز قیامت از جانب او خداوند را تسبیح مى كند. (الحمدالله و لا اله الا الله و الله اكبر. ) (16)نیز همینطور است . ثواب گفتن صد بار (سبحان الله )

ادامه مطلب

اعمال دهه اول ذی الحجه

دعا و اعمال ماه ذى الحجّه
نماز دهه اول ماه ذى الحجّة
بدان كه این ماه از ماههاى شریفه است و چون این ماه داخل مى شد صُلَحاى صَحابه و تابِعین اهتمام عظیم در عبادت مى كردند و دهه اوّل آن اَیّامَش اَیّامِ مَعْلُومات است كه در قرآن مجید ذكر آن شده است و در نهایت فضیلت و بركت است و از رسول خداصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله مرویستكه عمل خیر و عبادت در هیچ ایّامى نزد حق تعالى محبوبتر نیست از این دهه و از براى این دهه اعمالى است اوّل روزه گرفتن نُه روز اوّل این دهه كه ثواب روزه تمام عُمر دارد دوّم خواندن دو ركعت نماز مابین مغرب و عشاء در تمام شبهاى این دهه در هر ركعت بعد از حمد بخواند

ادامه مطلب